Arkivat osmane janë ndër burimet  më të vlefshme për studimin e historisë demografike shqiptare. Përmes regjistrave të popullsisë, dokumenteve tatimore, raporteve administrative dhe materialeve të tjera vendore, ato ofrojnë të dhëna të rëndësishme mbi numrin e popullsisë, shpërndarjen e vendbanimeve, strukturën familjare, lëvizjet migratore, përkatësinë fetare dhe përbërjen shoqërore në trevat e banuara nga shqiptarët. Kur vendosen në kontekstin historik përkatës, këto materiale u japin studiuesve mundësinë të rindërtojnë zhvillimet demografike në kohë dhe të kuptojnë më mirë realitetet shoqërore e politike të së kaluarës.